"Ψωμί, παιδεία, ελευθερία"

Το αίτημα από το Πολυτεχνείο έχει απήχηση ξανά στις ψυχές μας. Οι περιορισμοί μας είναι υλικοί και πενυματικοί-ηθικοί. Η εξέγερση των φοιτητών γίνεται εξέγερση αγανακτισμένων πολιτών. Η απειλή είναι καθημερινή: διωκόμαστε για φρονήματα που πρόδιδαν την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Το κράτος του φόβου ξαναδομείται, μόνο που οι μηχανισμοί που ασκούν την τρομοκρατία δεν είναι μόνο εσωτερικοί αλλά και εξωτερικοί. Τιμωρούμαστε για παραπτώματα άλλων και πρέπει να υποστούμε τις συνέπειες για παραλείψεις άλλων. Μην μας πυροβολείτε, φωνάζουμε ξανά. Είμαστε αδέλφια σας: όμως το τανκς μπαίνει και δεν διακρίνεται το πρόσωπου που χάνεται κάτω από τις ερπύστριες. Αυτή η αδιάκριτη εκτέλεση είναι τρομακτική. Πρέπει να ενωθούμε ξανά και να διεκδικήσουμε με τον προσωπικό μας αγώνα μια ποιότητα εκπαίδευσης, την ελευθερία της σκέψης μας και την εργασιακή μας ανεξαρτησία.